Poem
Sivri Ben onun ince bıçağıyım, onun bileğinde sessizce duran. Deri direniyor sessizce, kapatmak için kapıyı Dünyanın tüm soğuğu toplanmış o yere Hayatla ölümün eşiğinde, Sallanıyor ruhu Teninle metalin karanlık, keskin dansı bu. Derin bir nefes alır kız. Sonra hızlanır kalbi, ben de ritmine kapılırım, Ve bana ihtiyacı kalmayıp bir kenara saklandığımda bile, onun gücünden çaldığım sıcaklığı hala içimde saklarım. Sharp I am her thin blade, resting silently on her wrist. The skin resists silently, trying to close the door. All the coldness of the world has gathered in that place. At the threshold of life and death, her soul sways. This is the dark, sharp dance of flesh and metal. The girl takes a deep breath. Then her heart quickens, and I get caught up in its rhythm. And even when she no longer needs me and I retreat to the sidelines, the warmth I stole from her strength still lingers within me.